ஆந்திராவில் ஒரு யூனிட் மின்சாரம் ₹20-க்கு வாங்கப்படுவதாகக் கூறப்படும் நிலையில், தமிழ்நாடு ஏன் ஒரு யூனிட்டுக்கு ₹31 முதல் ₹37 வரை செலவிடுகிறது? இந்த விலை வேறுபாட்டுக்கான காரணம் என்ன? மின்சாரக் கொள்முதல் ஒப்பந்தங்களை யார் முடிவு செய்கிறார்கள்? குறைந்த விலையில் மின்சாரம் வாங்குவதற்கான வாய்ப்புகள் முறையாக ஆராயப்படுகின்றனவா? மக்களின் வரிப்பணத்தில் நடைபெறும் இந்தக் கொள்முதல் தொடர்பாக அரசு வெளிப்படையான விளக்கம் அளிக்க வேண்டாமா?
வெறும் 20 நாட்களில் ₹581 கோடி கூடுதல் செலவு ஏற்பட்டுள்ளதாகக் கூறப்படும் நிலையில், நாளொன்றுக்கு சுமார் ₹29 கோடி செலவாகிறது என்ற கணக்கீடும் கேள்விகளை எழுப்புகிறது. இந்தக் கணக்கீட்டின் அடிப்படை என்ன? இந்த விலை வேறுபாடு நீண்டகாலத்தில் தொடர்ந்தால், தமிழ்நாட்டின் நிதிச்சுமை எவ்வளவு அதிகரிக்கும்? ஒரு லட்சம் கோடி ரூபாய் அளவிற்கு இழப்பு ஏற்படும் என்ற கேள்வியைப் புறக்கணிக்க முடியுமா?
மின்சாரக் கொள்முதலில் விலை வேறுபாடு இருப்பது சந்தேகத்தை எழுப்புகிறது , இவ்வளவு பெரிய தொகைகள் தொடர்புடையதாகக் கூறப்படும் நிலையில், ஒப்பந்தங்களின் வெளிப்படைத்தன்மை, விலை நிர்ணய நடைமுறை, போட்டி விலைப்புள்ளிகள் மற்றும் ஒப்புதல் வழங்கிய அதிகாரிகள் குறித்த விவரங்கள் தெரிவிக்கப்பட வேண்டும். அதிக விலைக்கு மின்சாரம் வாங்குவதால் அரசுக்கு நிதி இழப்பு ஏற்பட்டுள்ளதா? ஒப்பந்த நடைமுறைகளில் முறைகேடுகள் உள்ளனவா? இந்தக் கேள்விகளுக்கு சுயாதீனமான ஆய்வும் ஆவணப்பூர்வமான பதிலும் அவசியம்.
ஒரு லட்சம் கோடி ரூபாய் அளவிற்கு இழப்பு ஏற்படும் என்ற குற்றச்சாட்டு முன்வைக்கப்படும் நிலையில், மின்சாரக் கொள்முதலின் முழுக் கணக்கையும் தமிழ்நாடு அரசு வெளிப்படுத்த வேண்டும். இது வெறும் மின்சார விலை பற்றிய கேள்வி மட்டுமல்ல; மக்களின் பணம் எவ்வாறு செலவிடப்படுகிறது என்ற பொதுநலக் கேள்வி. இது ஊழலாகவே கருத்தப்படும்.உண்மையில் முறைகேடுகள் நடந்திருந்தால், அவை வெளிச்சத்துக்குக் கொண்டுவரப்பட்டு,பொறுப்பானவர்கள் மீது உரிய நடவடிக்கை எடுக்கப்பட வேண்டும். மக்களின் பணத்திற்குக் கணக்கு கேட்பது ஊடகங்களின் கடமை; அதற்குப் பதிலளிப்பது அரசின் பொறுப்பு.
