ராகங்கள் பேசும் குரல் — சேலம் காயத்ரி வெங்கடேஷ்

சில குரல்கள் மனதுக்காகப் பிறக்கின்றன… இன்னும் சில குரல்கள் காலத்தைக் கடந்து நினைவுகளுக்காகப் பிறக்கின்றன. சில குரல்கள் தெய்வீகத்தை உணர்த்தும் பிறவியின் பலனை கொடுக்க உருவாகின்றது.கர்நாடக இசையின் உலகில், சேலம் காயத்ரி வெங்கடேஷ் குரலைக் கேட்கும்போது தெய்வீக உணர்வு நமக்குள் உருவாகிறது. அவரது குரலில் ராகம் ஒலிக்கும்போது, அது வெறும் ஸ்வரங்களின் சேர்க்கையாகத் தெரியவில்லை; ஏதோ ஒரு பழைய நினைவு கதவைத் திறப்பது போல இருக்கிறது. தாளம் நகரும்போது, மனமும் அதனுடன் சேர்ந்து பயணிக்கிறது. கீர்த்தனை தொடங்கும்போது, வார்த்தைகளுக்குள் மறைந்திருக்கும் உணர்வு மெதுவாக வெளிச்சத்திற்கு வருகிறது.

கர்நாடக இசை என்பது ஒரு நாள், ஒரு வருடம், ஒரு தலைமுறையில் கற்றுக்கொள்ளக்கூடிய கலை அல்ல. அது ஒரு வாழ்க்கையைத் தேடும் பயணம். அந்தப் பயணத்தின் முதல் அடியை பல ஆண்டுகளுக்கு முன்பே வைத்தவர் காயத்ரி. அவரது பாட்டி ராஜம்மாள் இசையில் தேர்ச்சி பெற்றவர். வயலின் மேதை கும்பகோணம் ராஜமாணிக்கம் பிள்ளையிடம் பயின்றவர். ஒரு இசைக் குடும்பத்தின் சூழலில் வளர்ந்த காயத்ரியின் குரலில் இருந்த இசைத் திறனை முதலில் உணர்ந்தவரும் அவர்தான். ஒரு குழந்தையின் குரலில் எதிர்காலக் கலைஞரை அடையாளம் காண்பது சாதாரண விஷயமல்ல. அந்த அடையாளம் பின்னர் ஒரு நீண்ட இசைப் பயணமாக மாறியது.

பாட்டியின் குரலில் கேட்ட இசை, குருவின் குரலில் கற்ற இசையாக மாறியது. ஏத்தாப்பூர் சீனிவாசனிடம் ஆரம்பப் பயிற்சி. பின்னர் சுலோசனா பட்டாபிராமனிடம் இசையின் நுணுக்கங்களை அறியும் வாய்ப்பு. அதன் பிறகு ராகம், தானம், பல்லவி போன்ற இசையின் ஆழமான பகுதிகளில் தேர்ச்சி பெற்ற பேராசிரியர் டி.ஆர். சுப்பிரமணியத்திடம் மேம்பட்ட பயிற்சி. ஒவ்வொரு குருவும் அவரது இசையில் ஒரு புதிய கதவைத் திறந்தார்கள். அந்தக் கதவுகள் வழியாகப் பயணித்த காயத்ரியின் குரல், நாளடைவில் தனக்கென ஒரு இசை முகவரியை உருவாக்கியது.

ஒரு கலைஞரின் குரலில் இனிமை இருப்பது ஒரு வரம். ஆனால் அந்த இனிமையை நிலைநிறுத்துவது சாதனை. ஒரு ராகத்தைப் பாடுவது எளிது என்று தோன்றலாம்; ஆனால் அந்த ராகத்தின் உயிரைத் தொட்டுப் பாடுவது எளிதல்ல. ஒரு ஸ்வரத்தை சரியாகப் பாடுவது திறமை; அதே ஸ்வரத்தின் வழியே உணர்வை ரசிகரிடம் கொண்டு சேர்ப்பது கலை. காயத்ரியின் இசைப் பயணத்தைப் பார்க்கும்போது, இந்த இரண்டுக்கும் இடையிலான நீண்ட சாதனைப் பாதை தென்படுகிறது.

அவரது குரல் பற்றிய பதிவுகளில் வளமும் இனிமையும் குறிப்பிடப்படுகின்றன. ஆனால் ஒரு கலைஞரின் குரலை அதன் இனிமையால் மட்டும் அளவிட முடியாது. அந்தக் குரலுக்குப் பின்னால் இருக்கும் சாஹித்யப் புரிதல், ராக உணர்வு, தாளக் கட்டுப்பாடு, கற்பனை, தொடர்ச்சியான சாதனை ஆகியவைதான் அதன் உண்மையான வலிமை. அந்த வகையில் காயத்ரியின் இசை, மரபை மதித்தபடியே கலைஞரின் தனிப்பட்ட வெளிப்பாட்டையும் கொண்டதாக அமைந்திருக்கிறது.

அகில இந்திய வானொலி இசைப் போட்டிகளில் முதல் இடம் பெற்றது அவரது ஆரம்பகால இசைத் திறமைக்குக் கிடைத்த அங்கீகாரங்களில் ஒன்று. பின்னர் அவர் நேரடியாக ‘A’ கிரேடு பெற்றார். இசை உலகில் இத்தகைய அங்கீகாரம் ஒரு சாதாரண சான்றிதழ் அல்ல. பல ஆண்டுகளாகக் கற்றதும், பாடியதும், சாதித்ததும் ஒரு தருணத்தில் அங்கீகரிக்கப்படும் இடம் அது. ஆனால் அந்த அங்கீகாரத்துக்குப் பிறகும் அவர் நின்றுவிடவில்லை. மேடைகள் அதிகரித்தன. கச்சேரிகள் அதிகரித்தன. ரசிகர்களின் வட்டமும் விரிந்தது.

2002ஆம் ஆண்டு ‘கந்தர்வ வித்யாதரா’ விருது, 2004ஆம் ஆண்டு ரோட்டரி கிளப்பின் ‘யூத் எக்ஸலன்ஸ்’ விருது, 2006ஆம் ஆண்டு ‘இசை வல்லார்’ விருது என அவரது இசைப் பயணத்தின் பல்வேறு கட்டங்களில் அங்கீகாரங்கள் வந்து சேர்ந்தன. ஒரு விருது கிடைக்கும் அந்த நிமிடம் கலைஞருக்கு மகிழ்ச்சியைத் தரலாம். ஆனால் மறுநாள் மீண்டும் தம்புரா முன் அமர வேண்டியதுதான் இசைக் கலைஞரின் வாழ்க்கை. விருதுகள் பயணத்தின் நிறுத்தங்கள் அல்ல; அவை இன்னொரு பயணத்திற்கான மைல்கற்கள்.

ஹைதராபாத்தில் நடைபெற்ற அவரது கச்சேரியும் அந்த இசைப் பயணத்தின் ஒரு நினைவாக அமைந்தது. கலாசாகரம் ஏற்பாடு செய்த அந்த நிகழ்ச்சியில் வயலினில் பி. அனந்தகிருஷ்ணனும், மிருதங்கத்தில் மடிப்பாக்கம் சுரேஷும் இணைந்திருந்தனர். ஒரு கர்நாடக இசைக் கச்சேரியில் பாடகரின் குரலுக்கும் வயலினின் பதிலுக்கும் இடையில் உருவாகும் உரையாடல் தனி அழகு. அதனுடன் மிருதங்கத்தின் தாளம் இணைந்துவிட்டால், அந்த இசை ஒரு முழுமையான அனுபவமாகிறது. அந்த மேடையிலும் காயத்ரியின் குரல் இசை ரசிகர்களைச் சந்தித்தது.

இசையைப் பாடுவதோடு மட்டும் அவர் நின்றுவிடவில்லை. இசையைப் புரிந்துகொள்ளவும் முயன்றார். இசையில் முதுகலை, எம்.பில். உள்ளிட்ட உயர்கல்வியைத் தொடர்ந்தார். பின்னர் முனைவர் பட்ட ஆய்வையும் மேற்கொண்டார். கலைக்கும் கல்விக்கும் இடையே ஒரு சுவர் எழுப்பாமல், இரண்டையும் ஒரே பயணமாகக் கொண்டுசென்றது அவரது இசை வாழ்க்கையின் மற்றொரு முக்கிய அம்சமாக பார்க்கப்படுகிறது.

ஆனால் மேடையில் பாடும் கலைஞரைவிட, அடுத்த தலைமுறையின் குரலை உருவாக்கும் கலைஞரின் பணி இன்னும் நீண்டது. இசையை முழுநேரத் தொழிலாகத் தேர்ந்தெடுக்க விரும்பும் மாணவர்களுக்கு அவர் பயிற்சி அளித்து வருவதாகப் பதிவுகள் குறிப்பிடுகின்றன. பல குழந்தைகளின் இசைக் கல்விக்கு உதவியும் செய்து வருகிறார். ஒரு கலைஞரின் குரல் அவருடன் முடிந்துவிட்டால் அது ஒரு தனிப்பட்ட சாதனை. அந்தக் குரல் இன்னொரு தலைமுறையின் குரலில் ஒலிக்கத் தொடங்கினால் அது ஒரு மரபாக மாறுகிறது.

ஒரு காலத்தில் பாட்டி ராஜம்மாள் கேட்ட சிறுமியின் குரல் இன்று பல மேடைகளில் ஒலித்திருக்கிறது. குருவின் முன் அமர்ந்து கற்றுக் கொண்ட ஸ்வரங்கள் இன்று ரசிகர்களின் முன் ராகங்களாக விரிகின்றன. பயிற்சிக் காலத்தின் அந்த சிறிய அறைகளிலிருந்து இசைக் கச்சேரிகளின் பெரிய மேடைகள் வரை, காயத்ரியின் பயணம் என்பது ஒரு குரல் எவ்வாறு சாதனையின் வழியே உருவாகிறது என்பதற்கான ஓர் இசைக் கதை.

ஒரு கச்சேரியின் தொடக்கத்தில் அரங்கம் அமைதியாக இருக்கும். தம்புராவின் நாதம் மட்டும் அந்த அமைதியை மெதுவாக நிரப்பும். பின்னர் ஒரு ஸ்வரம் பிறக்கும். அந்த ஒரு ஸ்வரம் அடுத்த ஸ்வரத்தை அழைக்கும். அவை சேர்ந்து ராகமாகும். ராகம் உணர்வாகும். உணர்வு ரசிகரின் மனதில் பதியும். அந்தத் தருணத்தில் பாடகர், பாடல், ரசிகர் என்ற மூன்று தனித்தனி உலகங்களும் மறைந்து, இசை மட்டுமே மீதமிருக்கும்.

அந்த இசை உலகில் சேலம் காயத்ரி வெங்கடேசனின் குரல் தனது நீண்ட பயணத்தைத் தொடர்ந்து கொண்டிருக்கிறது. பாட்டியிடமிருந்து வந்த மரபு, குருமார்களிடமிருந்து பெற்ற ஞானம், தனிப்பட்ட சாதனை, கல்வி, மேடை அனுபவம், ரசிகர்களின் அன்பு, மாணவர்களிடம் பகிரப்படும் இசை—இவை அனைத்தும் சேர்ந்து அவரது இசைப் பாதையை உருவாக்கியிருக்கின்றன.

காலம் மாறுகிறது. இசையைக் கேட்கும் முறைகள் மாறுகின்றன. மேடைகள் மாறுகின்றன. தொழில்நுட்பம் மாறுகிறது. ஆனால் ராகத்தின் ஆன்மா மாறுவதில்லை. தாளத்தின் உயிர் மாறுவதில்லை. உண்மையான சாதனையில் பிறக்கும் குரலின் அழகும் மாறுவதில்லை.

அதனால்தான் சில குரல்கள் கச்சேரி முடிந்தவுடன் நம்மைவிட்டு விலகுவதில்லை. அவை மனதுக்குள் தொடர்ந்து ஒலித்துக்கொண்டே இருக்கும். ஒரு மாலை கேட்ட ராகம், பல நாட்களுக்குப் பிறகும் நினைவுக்கு வரலாம். ஒரு சங்கதி, எதிர்பாராத நேரத்தில் மனதில் மீண்டும் பிறக்கலாம். ஒரு குரல், நாம் அறியாமலேயே நம்முடைய நினைவுகளின் ஒரு பகுதியாகிவிடலாம்.

சேலம் காயத்ரி வெங்கடேஷ் இசைப் பயணமும் அத்தகைய ஒரு நீண்ட நாதப் பயணம்.

அது ஒரு பாடகியின் கதை மட்டுமல்ல…

ஒரு தலைமுறையிடமிருந்து மற்றொரு தலைமுறைக்கு பயணிக்கும் இசையின் கதை.

ஒரு குருவின் கையிலிருந்து ஒரு சிஷ்யையின் குரலுக்குச் செல்லும் மரபின் கதை.

ஒரு ராகம் பிறந்து, ஒரு ரசிகரின் இதயத்தில் நிரந்தரமாகத் தங்கும் அந்த அற்புதமான தருணத்தின் கதை.

ராகங்கள் மாறிக்கொண்டே இருக்கலாம்…
தாளங்கள் பயணித்துக்கொண்டே இருக்கலாம்…
மேடைகள் மாறிக்கொண்டே இருக்கலாம்…

ஆனால் நல்ல இசை ஒருபோதும் முடிவதில்லை.

அது ஒரு குரலில் தொடங்கி, ஆயிரம் இதயங்களில் தொடர்ந்து ஒலித்துக்கொண்டே இருக்கும்.

அந்த நாதப் பயணத்தில், சேலம் காயத்ரி வெங்கடேசனின் குரலும் தொடர்ந்து பயணிக்கிறது…

ராகங்களின் வழியே…
தாளங்களின் வழியே…
இசையின் முடிவில்லாத பாதையின் வழியே…